Kalisz Pomorski w czasach Stalina

Śmierć Stalina określanego obowiązkowo „Wodzem Ludzkości”, „Ojcem Narodów”, Chorążym Pokoju” czy „Genialnym Przywódcą” zapoczątkowała okres „czerwonej żałoby”, której kulminacyjny moment przypadł w dniu jego pogrzebu 9 marca 1953 roku. W momencie rozpoczęcia uroczystości w Moskwie, także w Kaliszu Pomorskim wstrzymano pracę i ruch pociągów, zawyły syreny, a uczniowie stali w milczeniu na apelu. Potem odbyły się obowiązkowe „zebrania żałobne”, natomiast przy licznych portretach Stalina ustawiono warty honorowe. Co więcej zbierano podpisy pod czołobitnymi listami kondolencyjnymi i w tym celu partyjni aktywiści chodzili od domu do domu, aby nikt nie uchylił się od tej powinności.

Kolejne lata omówili: Grażyna Kowalska, Bogumił Kurylczyk, Ewa Leszczyńska, Wiesława Minkiewicz oraz uczennice z grupy teatralnej „Klepsydra” Hanna Janicka i Marta Styburska. Prowadząca spotkanie Joanna Mączkowska podziękowała za przybycie mieszkańcom, z których większość to już stali goście, więc przywitała ich z nazwiska, zaznaczając, iż dzięki realizacji projektu wspólnego pisania książki utworzyliśmy nową „kaliską rodzinę”. Tę rodzinną atmosferę na Sali Rycerskiej naszego Pałacu podtrzymywały występy „Ale Babek”, które pomiędzy prelekcjami zaprezentowały utwory z lat 50. XX wieku zachęcające do wspólnego nucenia. W ten styl wpisała się także Jagoda Lisiak z „Klepsydry”, wygrywając na saksofonie szlagier Louisa Armstronga.

Następne spotkanie z tego cyklu, na którym to mieszkańcy podzielą się wspomnieniami z lat 1950—54, odbędzie się w środę, 27 maja o godz. 11. 00. Przypominając o tym terminie Joanna Mączkowska podziękowała seniorom, młodzieży, Burmistrzowi Kalisza Pomorskiego Krzysztofowi Kurowskiemu, Kierowniczce Promocji Monice Orlińskiej i Ewelinie Strzeleckiej, Dyrektorowi Zespołu Szkół Maciejowi Rydzewskiemu, Dyrektorce Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury Natalii Szynal, Dyrektorce Biblioteki Publicznej Urszuli Miłoszewskiej, Kierowniczce Dziennego Domu „Senior +” Magdalenie Bądźwol oraz Remigiuszowi Orłowskiemu - niezastąpionemu w kwestiach komputerowo-akustycznych. Szczególne podziękowania skierowała do zespołu „Ale Babki”, które do wypowiedzianych słów dodały muzyczne akcenty specjalnie przygotowane na tę okazję.

Dalsza część informacji pod blokiem filmowym